Aktualności, Ekologia, Ochrona środowiska, Ocieplanie klimatu, Wydarzenia

Lasy namorzynowe – wielkie magazyny CO2

Lasy namorzynowe (Fot. Afryka.org)

Lasy namorzynowe to bogate przybrzeżne ekosystemy strefy tropikalnej. Pomimo swojej zbawiennej dla środowiska roli dopiero od kilku lat są pod ochroną. Możliwe jednak, że ich znaczenie dla człowieka znacznie wzrośnie: okazuje się, że dzięki swoim zdolnościom do akumulacji węgla mangrowce mogą pomóc także w walce z globalnym ociepleniem. Niestety, ich powierzchnia w ciągu ostatniego półwiecza zmniejszyła się o połowę.

Namorzyny to wiecznie zielone lasy przybrzeżne, rozwijające się w zasięgu pływowych wód morskich. Szczególnie dobre warunki do ich rozwoju stanowią bagienne ujścia rzek. Są to typowe zbiorowiska leśne dla strefy międzyzwrotnikowej, stanowiące ok. 1 proc. wszystkich lasów tropikalnych. Najliczniej występują w Indonezji, Brazylii i Australii.

Występowanie lasów namorzynowych (Fot. ChronmyKlimat.pl)

To także jedne z najbogatszych ekosystemów ziemskich. Ich poskręcane korzenie stanowią siedlisko dla kilkudziesięciu gatunków ryb i krewetek, w tym wielu zagrożonych wyginięciem. Zwierzęta te są istotną częścią światowego rybołówstwa. Mangrowce biorą również udział w procesie lądowacenia oraz stanowią barierę ochronną przed falami sztormowymi. Ponadto, korzenie namorzynów oczyszczają wody przybrzeżne z osadów spływających z lądu, chroniąc tym samym wrażliwe rafy koralowe.

Dzięki prowadzonym ostatnio badaniom odkryto kolejne korzyści, jakie ludzkość może czerpać z ekosystemów mangrowych. Okazuje się, że ich wycinka powoduje emisję CO2, stanowiącą 10 proc. całkowitej światowej emisji z deforestacji. Jest to drugie co do wielkości, po spalaniu paliw kopalnych antropogeniczne źródło dwutlenku węgla.

Pomiędzy 1980 a 2010 rokiem z powierzchni ziemi zniknęło 35 tys. km2 lasów namorzynowych. Mniej mangrowców pochłania mniej CO2 obecnego w atmosferze. Ponadto, podczas karczowania drzew uwalniane są z płytkich osadów dennych zasoby węgla, akumulowane tam od tysięcy lat.

J. Boone Kauffman, ekolog z Północnej Stacji Badawczej amerykańskiej Służby Leśnej w New Hampshire, wraz z zespołem naukowców zebrał dane o zawartości węgla w 25 lasach namorzynowym rozlokowanych wzdłuż Indo-Pacyfiku. Obszar badań objął 30 st. szerokości i 73 st. długości geograficznej ? ciągnął się m.in. przez Mikronezję, Indonezję i Bangladesz. Stanowi to 40 proc. całkowitej powierzchni ziemi pokrytej przez mangrowce.

Pomiary wykazały, że najwięcej węgla zmagazynowane jest w glebie otaczającej drzewa, bogatej w związki organiczne, szczególnie w warstwie o głębokości poniżej 30 cm. Namorzyny mogą zgromadzić nawet więcej tego pierwiastka niż lasy borealne czy tropikalne wyżynne. Warstwa akumulacyjna gleby jest grubsza u ujścia rzek niż w lasach rosnących bliżej oceanu. Według wstępnych szacunków węgiel zakumulowany w mangrowcach może stanowić nawet jedną czwartą jego ilości pochodzącej z torfowisk tropikalnych.

Lasy namorzynowe mają ogromne znaczenie dla różnorodności i stabilności wybrzeży. Niestety na skutek działalności ludzkiej formacje te są bardzo zagrożone. Ich znaczenie doceniono dopiero po katastrofalnym tsunami na Oceanie Indyjskim w 2004 roku, kiedy to życie straciło 294 tys. ludzi. Tam, gdzie występowały namorzyny, straty były mniejsze. Dopiero po tym tragicznym zdarzeniu lasy mangrowe objęto ochroną.

W 2008 roku Birmę nawiedził cyklon Nargis, który pochłonął 138 tys. ofiar. Naukowcy mówią, że mogłoby być ich nawet o połowę mniej, gdyby mieszkańcy kraju nie karczowali lasów mangrowych.

Pomimo opieki roztoczonej nad ekosystemami mangrowymi ich powierzchnia dalej maleje, o ok. 0,7 proc. rocznie. Wyniki badań zespołu Kauffmana powinny stanowić poważny argument za rozważeniem ustanowienia ochrony mangrowców jako priorytetu dla ochrony światowej przyrody. Warto również przemyśleć kwestię płacenia krajom rozwijającym się w zamian za ochronę tych zbiorowisk w ramach ograniczania emisji CO2 ? dodaje Gail Chmura, ekspert w dziedzinie ekosystemów przybrzeżnych na McGill University w Montrealu.

OB, ChronmyKlimat.pl

na podstawie: www.afp.com, www.nature.com, pl.wikipedia.org
fot. Afryka.org

Źródło: ChronmyKlimat.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *