Aktualności, Eko regiony, Ekologia, Ochrona środowiska, Wydarzenia

Europejski Dzień Parków Narodowych

Europejski Dzień Parków Narodowych (Fot. Ministerstwo Środowiska)

W Polsce żyje tylko 230 świstaków. Jedynym miejscem, gdzie można je spotkać jest park narodowy. Podobnie kozice czy okrzyn jeleni – roślina, która występuje tylko w jednym miejscu w Polsce: na północnych stokach Babiej Góry. Polskie Parki Narodowe pozwalają przeżyć gatunkom zagrożonym. Od blisko 80 lat są ostoją skarbów polskiej przyrody i różnorodności biologicznej. Dzisiaj świętujemy Europejski Dzień Parków Narodowych.

23 Parki Narodowe, które mamy w Polsce, zajmują powierzchnię ok. 1 proc. kraju (316 tys. ha). Żyje w nich (zgodnie z raportem Ministerstwa Środowiska z 2009 roku) ponad 10 tys. saren, ponad 5 tys. dzików, 104 wilki, 159 kozic, 24 niedźwiedzie, 116 żubrów i 230 świstaków. Swój azyl  znalazły tam też łosie, jelenie, rysie, wydry czy borsuki. Wśród ptaków rzadkich najliczniejsze są cietrzewie, a jest ich 232. Nieco mniej, bo 99 – żyje tam bielików, 96 orlików krzykliwych czy 181 bocianów czarnych. Wody znajdujące  się  na terenach parków zarybiane są gatunkami zagrożonymi wyginięciem tj. troć, łosoś, certa czy troć wędrowna. Parki są ostoją ok.  180 gatunków roślin objętych ochroną.

– Polskie parki narodowe to jeden z najważniejszych elementów polskiego systemu ochrony przyrody, unikalnego na tle innych państw Europy. To blisko 80 letnia tradycja ochrony przyrody o najwyższej wartości, a jednocześnie to tereny w znacznej części udostępnione ludziom – możemy podziwiać naturę i jednocześnie uczyć się wrażliwości na jej piękno i pokazywać wartość dla człowieka – podkreśla minister środowiska, prof. Andrzej Kraszewski.

W parkach prowadzi się aktywną ochronę zwierząt zagrożonych wyginięciem. Polega ona na reintrodukcji takich gatunków, jak ryś, cietrzew, puchacz, sokół wędrowny czy rak szlachetny. W Białowieskim Parku Narodowym od ok. 80 lat prowadzona jest hodowla restytucyjna żubra.

Żeby zachować rzadkie i zagrożone gatunki zwierząt prowadzone są programy ochrony niepylaka Apollo (Pieniński PN), żółwia błotnego (Poleski PN), cietrzewia (Biebrzański PN, Gorczański PN, Karkonoski PN), głuszca (Karkonoski PN, Babiogórski PN) czy wodniczki (Biebrzański PN, Woliński PN, Narwiański PN).

W ramach prowadzonych zabiegów ochronnych wykonywane są czynności mające na celu stworzenie odpowiednich warunków życia dla praktycznie wszystkich grup świata zwierzęcego, występujących na danym obszarze. W parku duży nacisk kładzie się na  ochronę ptaków wodno – błotnych i drapieżnych, nietoperzy, gadów, płazów oraz zagrożonych ssaków (w tym kozicy, świstaka, niedźwiedzia, wilka).

W ramach ochrony gatunkowej parki prowadzą ośrodki hodowli zwierząt. Taką ochroną objęte są m.in. żubry, koniki polskie i konie huculskie.

Parki to także działalność naukowa – prowadzą one własne badania naukowe lub udostępniają teren do badań różnym instytucjom. Istotna jest także działalność edukacyjna w zakresie ochrony przyrody. W parkach funkcjonują 34 ośrodki edukacyjne, 18 muzeów, wyznaczono 124 ścieżki edukacyjne o długości 607 km z 1327 przystankami.

Rozmieszczenie parków narodowych w Polsce

Rozmieszczenie Parków Narodowych w Polsce (Fot. Ministerstwo Środowiska)

Podstawowe informacje o parkach narodowych w Polsce

Liczebność wybranych gatunków ssaków

Liczebność wybranych gatunków ptaków

Źródło: Ministerstwo Środowiska

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *