Promowane

Jak twój kot może zarazić się nicieniami?

kot oblizujący łapę

Pasożyty to problem, z którym borykają się głównie kocięta i koty wychodzące. Jednak nawet jeśli twój kot siedzi w domu, wciąż może złapać robaki. Jak rozpoznać nicienie u kotów, na co należy uważać oraz w jaki sposób zabezpieczyć swojego mruczka przed inwazją pasożytów?

Nicienie u kotów – sposoby zarażenia

Do zarażenia nicieniami u kotów dochodzi drogą pokarmową po kontakcie z odchodami innego zarażonego zwierzęcia, lub ze skażoną glebą. Larwy tych pasożytów mogą utrzymywać się w środowisku nawet przez wiele tygodni.

Kot nie musi zjadać gleby lub odchodów bezpośrednio – wystarczy, że drobinki ziemi przykleją się do łapek zwierzęcia, a następnie kot w czasie mycia zliże i połknie zanieczyszczenia, a larwy przedostaną się do przewodu pokarmowego. W przypadku kotów wychodzących zagrożenie jest znacznie większe – nicieniami mogą zarazić się także w wyniku spożycia larw znajdujących się w tkankach upolowanych przez nie ofiar. Nie oznacza to jednak, że domowe, niewychodzące mruczki są całkowicie bezpieczne. Niestety, larwy pasożytów możemy przynieść do domu na butach lub bagażach. Stuprocentowe wyeliminowanie ryzyka zarażenia nicieniami przez kota jest więc niemożliwe.

Jakie są objawy nicieni u kotów?

Po przedostaniu się larw do przewodu pokarmowego kota, pasożyty dojrzewają i zaczynają składać jaja, które następnie zwierzę wydala z kałem. Objawy inwazji postaci jelitowej nicieni zależą od ilości pasożytów. Przy niewielkiej kolonii zarażenie może przebiegać właściwie bezobjawowo. Z czasem mogą pojawić się biegunki, wymioty, krew w kale, a także pogorszenie kondycji okrywy włosowej, wychudzenie (lub wręcz przeciwnie – wzdęty, okrągły brzuch) czy objawy anemii. Czasem można zauważyć także jaja lub człony robaków w odchodach zwierzęcia – wówczas należy je zebrać do pojemnika i jak najszybciej udać się do lekarza weterynarii w celu rozpoznania pasożyta i wdrożenia odpowiedniego protokołu odrobaczania.

Nicienie są szczególnie niebezpieczne dla kociąt, a także kotów osłabionych, lub tych chorujących na FIV lub kocią białaczkę. W takich przypadkach należy działać tak szybko, jak to możliwe, ponieważ rozwój pasożytów w organizmie osłabionego pupila może powodować poważne skutki zdrowotne. W przypadku kociąt zarobaczenie uniemożliwia również podanie obowiązkowych szczepień, przez co są one narażone na choroby takie jak koci katar, panleukopenia czy herpes. Dlatego tak ważne jest, by pierwsze odrobaczenie kociąt przeprowadzić już w szóstym tygodniu życia.

Bibliografia:

https://mojzdrowyfutrzak.elanco.com/pl/pasozyty/wszystkie-pasozyty/